ادبیات معنوی در موسیقی

بسم ا… "به نام خالق ، خلق زمین

غایبان همیشه حاضر زمین"

In The Woods – Path of Righteous

از غیبت طولانی که پیش آمد عذر خواهی میکنم در صورتی که شعر این پست در اوایل

تیرماه گفته شده بود با چندین ویرایش به این مرحله رسیده که قبول میکنم جای بهتر شدن داشت اما نکته اینجاست که در شعر"بدون پلک" خط به خط ترجمه شعر شده که اولین بار

در Ruin افتاده است (تجربه ای باشد برای آینده...)

این شعر شامل دو قسمت است که در قسمت اول انسانی در خود شیطان را

میابد و در قسمت دوم از خداوند پناهگاهی را جستجو میکند تا از شر وسوسه ها

رهایی پیدا کند در شعر"بدون پلک" که با مضمون این شعر گفته شده نکاتی وجود دارد

در بیت آخر منظور از منجی ، حضرت مسیح(ع) است (از اسامی دیگر ایشان است)

در این شعر به جای نکته،نکته کردن دست به تقسیم کردن ابیاتی زدیم که به نوعی راوی شعری ، داستان گونه اند

قسمت اول:رجوع شخصیت شعری به درون و ذهن خود بعد سالیانی که شیطان آنجا رخنه کرده

قسمت دوم:مناظره او با (چشمان سرد و بی روح) شیطان

قسمت سوم:دنبال پناهگاهی برای بشریت گشتن از شر وسوسه ها

قسمت چهارم:عوض شدن دنیا از دید انسانی که وسوسه ها را میشناسد و خدایی برای تکیه

کردن و مهر جستن به او دارد (شاید واقعا انسان بتواند قبل از مرگ هم به بعضی از حقایق این

دنیا پی ببرد – {به صورت مفهومی از شعر درک شده} )

همی حس نبودن در حضورم مرا غایب ز ذهن خود نگه داشت(ق 1)

و مستی آن دمی هم که امان داد تو را دیدم که چشمانت سخن داشت (ق 1)

تو بیگانه بدون پلک سخن گفتی نمیدانم چه زنگی بود کلامت داشت؟(ق 2)

صامتِ بی واژه ی سنگین که بی شک وسوسه در جان و تن داشت(ق 2)

نه تن خوهم نه واژه نه حضورت تو مطرودی مثال من که اینجاست(ق 2)

حکمت بودن به ذهنم را چه دانی؟ گواه مرگ من ، زخم دلم داشت(ق 2)

به دنبال پناهی از تو میگردم به زیر سایه ی بالی که ایمن داشت(ق 3)

همانی که مرا با زخم چشمهایت زشر نفرت و کینه امانم داشت(ق 3)

و من گمشتگی یافتم...از تو و از خود ، وز هر چه آدم داشت(ق 4)

در رهایی ها به دنیای رسیدم که خورشید و زمین و ماه و منجی داشت (ق 4)

محمدرضا "بدون پلک" 27 /تیر/86

و در آخر باید اشاره کنم در قسمت نظرات وبلاگ افت شدیدی از نظر کیفیت نظرات

شاهد بودیم و شما هم شاهد بودید که نظرات واقعا به بیراه میرود و اگر سیاست

وبلاگ تغییری نکند به مشکلاتی بر خواهیم خورد که شایسته ی این وبلاگ نیست

همگی کسانی که نظر دادند شاهد بودند که شخص من به تمام نظرات جواب داده

و دیدند که نظراتم نشان دهنده ی آن بوده که مطالب را خوانده ام ! به طبع همین

انتظار را دارم !

از این پس نظر هایی که مغایر با سیاست های جدید وبلاگ باشند تایید نخواهد شد !

در ضمن از دوستان نسبتا قلیلی که نظراتی سازنده داده اند تشکر میکنم

با آرزوی بهترینها برای تک تکتون !

یا حق !

نوشته شده توسط محمد رضا و دانیال در یکشنبه چهاردهم مرداد 1386 |